Şiiri anan şair
Şairi anan şiirler gibiydi yüzün
Düştüm Nişabur sokaklarına suretini arar gözüm
Bilemem yar hangi vakit gelir
Züleyha’dan gayrı sevenin Allah belasını verir.
Gönlümde ah minnet ile yad ederim
Hicranın seherinde feryat ederim
Aheste esen bad-ı saba bilmez halim
Hasretle yanarken serinlemez kalbim
Bağrımda mühürdür aşkının nişanesi
Fanide bakisin şahit gönlün sesi
Bir gül-i ter ümit ederken seni
Zülfün telaşında kaybeyler beni
Gönlüm ki perişan hal-i derman ister
Firakınla yanan can feryad ister
Mah cemalinde seher şebnemi var mı
Yarim hicranıma bir çaren var mı
Gülşen’de bülbüller ah ile inler
Her demde vuslatı bir hülya dinler
Mehtap-ı gamzende bir şevk ararım
Ömrümce aşkını cana minnet sayarım
Yar diye mecnun olup dağlar gezdim
Aşkınla kül oldum ah ü figan ezdim
Bağrımda yaradır silinmez bu devir