Ah Maria, niçin seninle bir pencere kenarında oturup konuşamıyoruz? Niçin rüzgarlı sonbahar akşamlarında, sessizce yan yana yürüyerek ruhlarımızın konuştuğunu dinleyemiyoruz? Niçin yanımda değilsin?
Reklam
Hayatımdan o kadın çıktıktan sonra, her şey hakikliğini kaybetmiş; ben onunla beraber, belki daha evvel, ölmüştüm.
On seneden beri ona karşı duyduğum hiddetin, etrafıma karşı kendimi aşılmaz bir duvar içine alışımın hakiki sebebini şimdi anlıyordum: On sene, hiç azalmayan bir aşkla, onu sevmekte devam etmiştim. İçime ondan başka hiç kimsenin girmesine müsaade etmemiştim. Fakat şimdi onu her zamandan ziyade seviyordum.
Onun, Kürk Mantolu Madonna'nın yüzü, muhayyilemde bile olsa, bana bütün sükünutumu kaybettirecek kadar kuvvetli ve təsirliydi.
İnsanlara kızmama imkan yoktu, çünkü insanların en kıymetlisi, en iyisi, en sevgilisi bana en büyük kötülüğü etmişti; diğerlerinden başka bir şey beklenebilir miydi?
Reklam