Yeşim
@yesimers
Ayda tıngırdayan boş teneke kutularından biri.
"yedi tepeli merceğimizin neresinden bakarsak bakalım virdimiz imansız tapınmak mıdır şimdi?
düşün ki baharlarımızın faturasını nasıl çıkardığımızın izahını anca yapıyorum
meleklerin en kıdemlileri bile sadece bize güveniyor dinle-
eşiğine yakın oturduğumuz kapıların hiçbirinden bize hayır yok inan-gelişigüzel kondurulmuş bu soluk benizli gökdelenler dahi
bizim için bu vilayete lanet yağdırmaya yetmiyor"
youtu.be/tiKVbhLC8qs?si=...
Reklam
Birisi şey demiş
"Sen önceden eğlenceli kızdan aslında ne o öfkeli öfkeli" iletikler!
Eğlenceli ve sarkastik iletiklerimi saklama kabına koyup -18 de dondurdum.
Bundan sonra kolla kendini kahpe polemon
Kalleş kelleni kancık bedeninden ayırmaya geldim.
Şeey kalleş ve kancık kelimelerini çaprazlamış olabilrim. Sonuçta bi battal değilim ama nabu'nun soyundanız elhamdülillah çok şükür
Gerçek anlamda bir mücadelemiz var. Eğriyi büküp doğrultmaya çalışan parmaklarımız var ve bunu en zor ve en çetrefilli yoldan; klavyeden halı dokur gibi dokuyarak, ince ince işleyerek yapıyoruz. Ve her tuş vuruşunda, harfler iplik gibi birbirine dolanıyor; bazen kördüğüm oluyor, bazen de bir halının ortasında beliren motif gibi aniden anlam kazanıyor. Ekranda gördüğümüz sadece kelimeler değil, sabrımızın, inadımızın ve belki de inancımızın iz düşümü.
Bazen, o halının ortasına hiç planlamadığımız renkler karışıyor; öfkemizin kızılı, sevincimizin civciv sarısı, umudumuzun yeşili…
Aşağidaki alıntıda bahsettiğim etkisiz elaman olma bilinci öfkenin kızılını asla körüklemedi. Sevincin sarısına, umudun yeşiline bürünmedi. Sadece sindi, sustu ve korktu. Böylece mücadele sinmek, susmak ve korkmak üzerine kuruldu.
Halının üzerindeki motifler keşmekeş bir coğrafyanın ahuzar etmesiyle anlamsızlığa bürünen bir tuhaf yamuk oldu.
Sonra dedik ki
Coğrafya kaderdir; halı da öyle.
Yeşim
@yesimers
·Gerçek anlamda bir mücadelemiz yok. Toplumsal kümedeki etkisiz eleman olma bilinci nöronlarımıza epey işlemiş.
Reklam