Gülüşünden başka ışık kalmamış bahçede. Gökyüzünden el ayak çekilmiş, yelkovanlar kuytuya, yorgun dallar uykuya yatmış. Sandalyeler ters, dolabın üstünde örtü, kedilerin tabakları boşalmış. Öyle bir Bodrum ki Cevat Şakir sarhoş dirilir. Yunancayı hatırlar kayalar, kopmuş parçalarına seslenir. Yarım şiirin olsa orada bitirirsin. Ucundan denizi çeksen, ayağına getirirsin. Yırtıp atmışım öncekilere yazdıklarımı, divanımda cümle, hatıramda aşk kalmamış. Yanında sussam hatipler kıskanır. Elin yanağında bütün kadınların baktığından fazla bakıyorsun yüzüme. Gözlerini kaçırmazsan bir kadeh daha içerim. Yıldız kaysa bundan fazla ne dilerim.
Başar Başaran