Ben ki şimdi şefkatle biçimlenmiş, eğilmiş bu çehrenin kıvrımlarına yayılmış bir mutluluğu hafızamda yeniden bulmaktan başka bir mutluluk tasavvur edemiyordum.
Sevdiğimiz kişiyi artık onu sevmeyeceğimiz zaman bürüneceğimiz benliğe şimdiden bürünerek düşünmeye çalısak hayaller aleminde yaşama illetinden temelli kurtulurduk.
Ama önemli değil. Sevgi bittikten sonra bile, sevmiş olmak tamamen anlamsız değildir, çünkü daima başkalarının anlayamadığı nedenlerle sevilir. Bu hislerin hatırasının sadece benliğimizde mevcut olduğunu hissederiz; onu görmek için kendi içimize bakmamız gerekir.