Pınar Yıldırım

Pınar Yıldırım
@yildirimpinar
Hayatım giderek bu anlamsızlıkların art arda eklendiği mantığa ve izaha muhtaç, bütünlükten yoksun, darmadağınık bir cümleler toplamı haline geliyordu…
Reklam
Çünkü sevgiyi, sevinci ve mutluluğu bir anlığına yakalamış olsan bile elinde tutamazsın. Oysa acı, kırbaç gibi şakladığı gençliğinin üzerinde sana hep sadık ve yüz çevirmene izin vermeyen bir sahiplenmeyle benliğini nüfuzuna geçirir.
Toprağın üstünde kalanlar için bir sebebe tutunmak, toprağın altında yatanların hatıraları önünde sergilenebilecek insan onuruna en yaraşır azmetme biçimiydi. Hayal kurmaktan, devam etmekten utanmamak için en geçerli gerekçe…
İçindeki o kör noktayı sade sen bilebilirsin nihayetinde. O kör, karanlık, sevgisiz ve insana ait değil görünen kötü gölgeyi…
Tüm pişmanlıklarımı, mahcubiyetlerimi, yenilip yenilip, düşüp düşüp sonra dizlerim kanayarak doğrulduğum yerleri çerçeveletip Samanyolu’ndaki yıldızlara tek tek tutturacağım.
Reklam