Yanmış köylerin isi çöküyor üstüme…
Anılar dökülüyor gözlerimden hercai.
Üstüm başım kuş ölüleri.
Başak güneşleri.
Ahşap :içinde yaşadığımız alevli ev…
teneke saksılarda sardunyalar…
sesi kısık eski bir şarkı.
Hep yanımızdaydı toprak ,su,ateş ve keder….
Bir kaç fotoğraf gibi kaldık ortada ,solgun
Ve yıprak,içinden gidenleri dalgınca izleyen.
Her ruhun vatanı var,
onu bulmak ve oraya ne kadar çorak ve uzak olsa da gidip yerleşmek,
oranın lisanını öğrenmek zorunda,
ne denildiğini anlamak, ağıtları çözmek zorunda.
Bu yolculuğa çıkmak zorunda.
Bir aşk,bin intihar yorgunu
Acılarıyla demlenip,hüzünler damıtan şairler
Zembereğinden boşalmış çılgınlık seansları
Bak !
Delik çoraplarım da yok çekmecede
Yamalı elbiselerimin hüznünü arıyorum askıda
Bak!
Azıcık masal oluyor hayatım
Gözyaşlarımın hikayecisinde.
.
Kızıl-Deniz #DnzBzn