"Kant bir amaçlar krallığı tasarlar. Bu âlemde insanlar birbirlerini asla sadece bir araç olarak kullanmazlar ve daima birbirlerine özgür, kendilerinde rasyonel amaçlar olarak saygı duyarlar. Kant'a göre bu ideal ahlaki durumdur. Uzak olsa da çabalamaya değer bir düş."
"Felsefi tartışmalarda, herhangi bir hipotezi onun din ve ahlak için taşıdığı tehlikeli sonuçları bahane ederek çürütmeye çalışmaktan daha harcıâlem(herkesin alabileceği, kullanabileceği, yapabileceği, sıradan.) bir düşünme yöntemi yoktur, ama bu aynı zamanda da daha kusurlusu olmayan bir usuldür. Bir görüş sonuçta manasızlığa varıyorsa, kesinlikle yanlıştır, lakin tehlikeli sonuçlarından dolayı bu görüşün yanlış olması hiç de kesin değildir. O halde bu tür işlerden sakınılmalıdır, çünkü bunlar hakikatin keşfine hiçbir şekilde hizmet etmezler, ve sizi ancak sevimsiz bir antagonist yapmaktan başka bir işe yaramazlar." David Hume, Enquiries Concerning Human Understanding and Concerning the Principles of Morals, ed. L. A. Selby-Bigge (Oxford: Oxford University Press, 1975).