Oyalanmak için - çünkü insanı, yarar gözetmeksizin bilimle ya da bilimsel görünen konularla uğraşmak kadar oyalamaz hiçbir şey - sık sık, titizlikle, ruhsallığımı başkalarınım nasıl kavrayabileceğini anlamaya çalışırım. Bu yararsız taktiğin verdiği zevke kimi zaman acı karışsa da, melankoli nadiren bulaşıyor.
Herkes hayatın zorluğu, eziyeti ve düzensizliğinden yakınıyor. Ve kimse hayatı inşa etmek, onu daha iyi hale getirmek için çaba sarf etmek istemiyor. Sanki bizler hayatı kenardan izleyenlermişiz ve her birimiz, herkesin ve her şeyin yargıcı yapılmışız gibi. Herkes büyük işler, yüce karakterler, büyük mutluluklar istiyor ve arzuluyor ama çok az sayıda insan, kendisini ve hayatı etrafındaki sıradan bayağılıklar, aşağılıklar ve aptallıklardan bir milim dahi olsa arındırmayı düşünüyor. İnsanlar borçlarını ödemekten aciz merhametsiz borçlulara benziyor.