Kalbimin rengi nedir diye düşündüm.
İncinince soluk bir siyaha boyanır.
Bazen sarının sıcaklığına,
Kimi zaman umudun mavisine...
Sonra bir bakarım,
içimde loş bir mor belirir;
belki gizlediklerimin,
belki de söyleyemediklerimin rengi.
Bir an griye döner her şey;
ne acıya yakın,
ne mutluluğa...
tam arada durmanın sessiz ağırlığı.
Ve bazen de fark etmeden
hafif bir gül kurusu çöker içime;
kırılganlığımı saklamaya
yine başarır o yumuşak ton.
Kalbimin rengi nedir diye düşündüm.
Belki de her duygu kendi boyasını getirir
ve bende her seferinde
yeniden renklere bürünürüm.
y𓂃𓈒𓏸 ❀