Ama ona dokunamayız. Tutamayayız onu. Koku gibi bir şey. Ama durmadan ilerleyen bir şey. O halde geldiği bir yer olmalı! Belki de rüzgâr gibi bir şeydir! Ama yo, hayır! Şimdi buldum! Belki de hep var olduğu için duyulmayan bir müzik gibidir. Sanırım, benim bunu çok derinden duyduğum oldu!
"Öyleyse bu duman adamlar insan değiller mi?"
"Hayır, sadece insan şeklinde görünüyorlar."
"O halde ne bunlar?"
"Aslında birer hiç!"
"Nereden gelmişler?"
"İnsanlar onların oluşmasına olanak tanıdıkları için var oldular. Bu da yetmedi. Şimdi insanlar onların kendilerine hükmetmesine de olanak sağlıyorlar."
"Peki, zamanı çalmazlarsa ne olur?"
"Geldikleri gibi, hiç olup giderler."