Dili, dini, rengi, ırkı, yaşı, kültürü, eğitimi ne olursa olsun, insanın gözyaşı ortaktır. İnsanlar başka diller konuşabilirler, başka kültürlere ve inanışlara sahip olabilirler, başka ekonomik koşullarda başka hayatlar sürebilirler, başka türlü sevinip eğlenebilirler, başka türlü kutlamalar yapıp törenler düzenleyebilirler ama gözyaşları hep aynıdır ve hep aynı kaynaktan tetiklenip gelir. İnsanlığın duygusu ortaktır. Ne kadar birbirimizden ayrılsak da ortak duygularda birbirimizden kopamayız, ayrışamayız.
Evreni büyük bir yapboz gibi düşün. Hepimiz bu yapbozun birer küçük parçasıyız sadece. Hepimizin bir özelliği var. Fakat birilerini taklit etmeye başladığımızda yapbozun içindeki doğru yerimizi kaybediyoruz, daha da kötüsü kendimizi koyacak yer bulamıyoruz. Ancak kendimiz gibi olabildiğimizde ait olduğumuz yerle buluşabiliyoruz.