Sesinin ürkek sonsuzluğuna, kalbimden kırdığım çakılı bırakmak istedim.Gece bir şehirde karar kıldı, bütün karanlığını asıp o merdiven üstüne, bir çocuğun ürkek omuzlarına örttü kararsızlığı...Emindi kendi'nden...
Senin göğün ki benim gönlümle birdir. Senin buğulanan o kırdığın nefesin, ben de kanar.. Bir gece ki isimli, isimsiz, bilinmez.. bir gece ki ürkekliğin omuzlarında bir şehir gibi... Emindi kendinden. Sol yanında nice sonsuz güzellikte taş. Yeterdi. Aydan da dünyadan da güzeldi... Gerçekti.. Ürkek nefesindeki can gibi... :)
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.