"Bazen insan karşısındakini kendi olduğu için sevse..." demişsiniz .“Olduğu gibi sevmek” çoğu zaman değişimi yok saymak gibi anlaşılıyor ama bana göre sevgi bunu gerektirmiyor. İnsan sevdiğinde, karşısındakinin dönüşebileceğine, gelişebileceğine inanıyor ve bu aslında sevginin canlı bir tarafı. Değişimi istemek her zaman reddetmek anlamına gelmiyor; bazen karşındakinin potansiyelini görmek, onun için daha iyisini dilemek oluyor. Bu yüzden sevgi, sadece olduğu hali kabullenmek değil, değişim yolunda yanında durabilmek de olabiliyor. Bana kalırsa gerçek sevgi, baskı kurmadan ama vazgeçmeden dönüşüme alan açabilmek.