Bence birine aşık olmak ya da aşık olabileceğini hissetmek çok sessiz ve fark ettirmeden başlıyor. Öyle büyük, ani bir duygu değil aslında. Daha çok içten içe oluşan bir yakınlık gibi. Onunla konuşmak iyi geliyor, günün içinde hiç alakasız bir anda aklına düşüyor. Bir şey olduğunda ona anlatmak istiyorsun, küçük şeyleri bile onunla paylaşma isteği oluyor içinde.Henüz ‘aşığım’ diyemiyorsun belki ama sanki o duyguya doğru gidiyormuşsun gibi hissediyorsun.Onu tanıdıkça daha çok merak ediyorsun, yanında biraz daha fazla kalmak istiyorsun.
Garip bir huzur ve aynı anda tatlı bir heyecan oluyor. Aslında aşk tam olarak başlamadan önce, insan o ihtimali hissediyor. Ve bazen o his, aşkın kendisinden bile daha naif, daha gerçek geliyor.