“Aşk garip bir şeydi; insanı hem yaşatıyor hem de öldürüyordu. Kalbinin tam ortasında bir sıcaklık büyürken, aynı anda içini kavuran bir yangın da başlıyordu. Onu gördüğünde zaman duruyor, dünya susuyor, geri kalan her şey anlamını yitiriyordu. Aşk; birini sadece sevmek değil, onun yokluğunda da aynı sevdayla yanmaya devam etmekti. Gerçek aşk kavuşmakla değil; beklemekle, sabretmekle ve kalbinde taşıyabilmekle sınanırdı.”
··
4 +1'leme
·3.889 Gösterim
3 Yorum
Aşık olduğunuzu yada “bu kişiye ileride aşık olabilirim” duygusunu nasıl tarif edebilirsiniz? Nasıl anlaşılır ki bu?
Bence birine aşık olmak ya da aşık olabileceğini hissetmek çok sessiz ve fark ettirmeden başlıyor. Öyle büyük, ani bir duygu değil aslında. Daha çok içten içe oluşan bir yakınlık gibi. Onunla konuşmak iyi geliyor, günün içinde hiç alakasız bir anda aklına düşüyor. Bir şey olduğunda ona anlatmak istiyorsun, küçük şeyleri bile onunla paylaşma isteği oluyor içinde.Henüz ‘aşığım’ diyemiyorsun belki ama sanki o duyguya doğru gidiyormuşsun gibi hissediyorsun.Onu tanıdıkça daha çok merak ediyorsun, yanında biraz daha fazla kalmak istiyorsun.
Garip bir huzur ve aynı anda tatlı bir heyecan oluyor. Aslında aşk tam olarak başlamadan önce, insan o ihtimali hissediyor. Ve bazen o his, aşkın kendisinden bile daha naif, daha gerçek geliyor.
2 yanıtı göster
Ya kavuştuğunda.. aşk ilk günkü heyecanı ile devam eder miydi?
Aşk tutuşmaktır. Insanı adam eden olgun bir derttir. Durduğun yerde can çekişmek gibidir
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.