anOnim
@nihavendi
Şiir yazmayı seviyorum ve tutmuyorum hiç birrr kayda değerse de kaydımı... Belki... Burda... Bir ihtimal...
27 okur puanı
Mart 2026 tarihinde katıldı
Acımasız...Şiir
Geçmiş geçmiştir
Ve geçmiştedir.
Hatıralar geçmişte güzeldir
Ve hatırlandıkça da
Kimi acı verir kimi tatlı gelir..
Ve kimilerinde insan
İçi acısa da
Hatırlamaktan
Eşsiz zevk alır..
Niye böyledir insan
Niye çaresiz
Ve kendine acımasız...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsanŞiir
Zamanın içinde miyiz ?
Yoksa zaman mı ,
Bizim içimizde ?
Dünyanın mı ,
Üzerindeyiz ?
Yoksa
Dünya mı
Bizim taa
İçimizde?
Yangın yerine çevirdiğimiz dünyamızın
Ahiretini de bilerek ve isteyerek ve tüm çabalarımızla
Yangın yerine
Çevirme arzusu
Niye ?...
Neden insan
Hem saf hem temizken
Neden hem naçar
Hem Çaresiz ?...
Asırlar ÖnceŞiir
Su soğutmazdı
Olmasaydı zaman ilacı
Yüreğimin korunu...
Rüzgar söndürmezdi
Damlamasaydı yüreğime
sessiz gecelerdeki
Sessiz çığlıklarımın gözyaşları..
Fırtınalar kopmazdı
Kasırgalar esmezdi
Olmasaydı yokluğunun
Eşsiz acısı.
Asırlar önce...
Acı ama gerçekti...
"Ben görmedim Paris'i... Paris evde yoktu... Ben rüyada gördüm Parisi, gülümsedi ve kayboldu. Neden beni aramak için buralara kadar geldin diye sitem etti bakışları. Promete Kafdağı'na zincirlenmiş, ben hastaneye zincirliydim. Paris'te hastaneye zincirli olmak. Hastaneye ve karanlığa. Reyhaniye'nin çamurlu sokaklarını, kerpiç kulübelerini ve maymun azmanı insanlarını, kötü yazılmış natūralist bir romanın esneten teferruatını okur gibi, yıllar yılı seyreden gözlerim, Paris'te kapalıydılar." (Jurnal, 8.10.1963)
