Oğuz Aktürk (@distopikokur) yorum yaptı: Elif Öykünüzü okudum belki hemen alttaki yorumdaki öyküyü okumak isteyen arkadaşlar olursa diye ayrıca bir yorum olarak yazıyorum. "Büyük bir şehirde insanların arasına karışıp, kalabalığın içerisine girip kayboluyorsun ve yüzleşme vaktini gece yatağa yatana kadar ertelemiş oluyorsun." Bu kısımları ve devamını oldukça sevdim. Bir de Nietzsche okuyan bir anne bana çok ütopik geldi ama neden olmasın, belki kızı için Tanrısal bir kutsallık taşıyan bir annenin sonu, Nietzsche'nin "Tanrı öldü" demesiyle birlikte bu alıntıyla bağdaşmış bile olabilir sanki. Sadece demek istediğim, öykünüz bir romanın bir kesiti gibi. Cortazar'ın da dediği gibi, öykü okurunu nakavt etmeli bence. Biz bu öyküde annenin sonunu biraz rahat tahmin edebiliyoruz gibi duruyor. Zaten o son kaçınılmaz olarak gelecekmiş gibi önümüzde adeta dikiliyor. Belki o mektup Aynur ile Kübra en sonda orada bulunurken Kübra'nın tesadüfen bir çantanın içinde bulduğu bir mektup olup daha çok Kübra'nın beklenmediğiyle karşılaşarak annenin sonuna bizi öyle ulaştırabilirdi. Bence öykünüzün giriş-gelişme bölümleri gayet iyi, sadece sonuç bölümünü biraz daha şaşırtıcı ve beklenmedik hale getirerek daha etkili öyküler yazabilirsiniz, lütfen yazmaya devam edin...

Oğuz Aktürk isimli okurun asıl gönderisini gör

Elif Öykünüzü okudum belki hemen alttaki yorumdaki öyküyü okumak isteyen arkadaşlar olursa diye ayrıca bir yorum olarak yazıyorum. "Büyük bir şehirde insanların arasına karışıp, kalabalığın içerisine girip kayboluyorsun ve yüzleşme vaktini gece yatağa yatana kadar ertelemiş oluyorsun." Bu kısımları ve devamını oldukça sevdim. Bir de Nietzsche okuyan bir anne bana çok ütopik geldi ama neden olmasın, belki kızı için Tanrısal bir kutsallık taşıyan bir annenin sonu, Nietzsche'nin "Tanrı öldü" demesiyle birlikte bu alıntıyla bağdaşmış bile olabilir sanki. Sadece demek istediğim, öykünüz bir romanın bir kesiti gibi. Cortazar'ın da dediği gibi, öykü okurunu nakavt etmeli bence. Biz bu öyküde annenin sonunu biraz rahat tahmin edebiliyoruz gibi duruyor. Zaten o son kaçınılmaz olarak gelecekmiş gibi önümüzde adeta dikiliyor. Belki o mektup Aynur ile Kübra en sonda orada bulunurken Kübra'nın tesadüfen bir çantanın içinde bulduğu bir mektup olup daha çok Kübra'nın beklenmediğiyle karşılaşarak annenin sonuna bizi öyle ulaştırabilirdi. Bence öykünüzün giriş-gelişme bölümleri gayet iyi, sadece sonuç bölümünü biraz daha şaşırtıcı ve beklenmedik hale getirerek daha etkili öyküler yazabilirsiniz, lütfen yazmaya devam edin...

Elif

@edebiokurr ·

Öykü bir sahafta geçtiği için Nietzsche'den bahsetmenin saçma durmayacağını düşünmüştüm ama dediğiniz gibi ütopik durmuş. Bir kez daha inceleyince daha iyi anladım. Bundan sonra öykülerin sonlarını daha beklenmedik bir şekilde yazmaya özen göstereceğim. Bahsettiğiniz son eminim çok daha güzel olurdu. Bundan sonraki öykülerimi değindiğiniz her noktaya dikkat ederek yazacağım. Zaman ayırıp okuduğunuz ve değerlendirdiğiniz için çok mutlu oldum. Teşekkür ederim. 😊

Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.