"İyiden kastın ne Harry?" Lord Henry kadehin ince sapına beyaz, sivri parmaklarıyla dokunarak, "İyi olmak insanın doğasıyla uyumlu olmasıdır," diye cevap verdi. "Başkalarıyla uyumlu olmaya çalıştığında uyumsuzluk baş gösterir. Bir insanın yaşamındaki en önemli şey kendi yaşamıdır. Komşunun yaşam şekline gelince; insan, yobaz ya da Püriten değilse ahlaki değer yargılarıyla caka satmamalı, çünkü başkalarının yaşam şekilleri bizi hiç ilgilendirmez. Ayrıca nihai hedef birey olmayı başarabilmektir. Modern ahlak, insanın kendi döneminin standartlarını benimsemesinden ibarettir. Bence kültürlü bir insanın kendi döneminin standartlarını benimsemesi ahlaksızlığın en büyüğüdür."
Zamanın içinden "günler" ve "geceler", "yazlar" ve "kışlar" kesip çıkarırız. Akla uygun sürekliliğin her bir parçasının ne olduğunu ve tüm bu soyut şeylerin kavramlar olduğunu söyleriz.
İnsanın entelektüel yaşamı, neredeyse bütünüyle, aslen deneyiminin ortaya çıktığı algısal düzeni kavramsal düzenle değiştirmesine dayanır.
— William James, "The World We Live In"