"Sevgili Portuga’m. Şimdi bilye ve artist resmi dağıtma sırası bende, çünkü sevgisiz hayatın hiçbir anlamı yok"
~Şeker Portakalı~
Hayatı, doğayı, kitapları ve çocukları çok seven bir yeryüzü öğretmeni...
Bazen yorulmuyor değil insan ya da pes edesi gelmiyor değil . Ama bu hisse alışkınım ve şimdiye kadar da hiç pes etmedim . Ne zaman ters gitse hayatında bir şeyler , içinde anlatamadıkların birikir , yanında anlayamayan insanlar birikir , sonra da gözlerinde yaşlar birikir . Ve her şeye ve tüm olanaklara rağmen devam edesin gelir .
İnsan kendini ait hissetmediği bir hayatı yaşamaya devam ettikçe nasıl tamamlanabilir ki ? Peki bir insan kendini tamamlayamazsa nasıl eksik yaşar ki? Çok acı ama sanıyorum ki hepimizin yaptığı da tam olarak bu , eksik yaşıyoruz . Hepimizin hayatlarında bir şeyler eksik ve yaşamaya çalışıyoruz .
Her birimizin önüne konan hayat planı 25 yaşına kadar okullara gidip eğitilmek . Sonuç ne peki ? Ülkesi dışında hiçbir ülkeye gidememiş , anadili dışında hiçbir dil konuşamayan biri olmak . Bunlar bir yana yıllarca süren eğitimlerden sonra işe girememek . Peki bütün bunlar ne için ? Dünyada doğup dünyayla iletişime geçemeden , gidip konuşamadan ,gezip göremeden kendi sokağımızda doğup büyüyüp ölmek için mi ?