Yusuf
@ysfasln
İnsan aktarılamayan kelâmın sonsuz vecdi içinde yalnızca kendini dinlemeliydi; kendi sessizlikleri için kelimeler ve sadece kendine ait pişmanlıklar için işitilebilen akortlar uydurmalıydı.
Merak sadece cennetten dünyaya düşüşe değil her günkü sayısız düşüşe yol açmıştır hayat bu düşme sabırsızlığında ruhun bakir yalnızlıklarını cennetin en eski ve en gündelik inkarı olan diyalog yoluyla peşkeş çekmekten ibarettir.
Konuşanların sırrı yoktur ve hepimiz konuşuruz kendimize ihanet eder kalbimizi teşhir ederiz her birimiz dile gelmezliğin celladiyizdir; her birimiz sırları en başta da kendi sırlarımızı yok etmek için yırtınırız.
Hiçlik karşısında her kelimeyle bir zafer kazansak bile onun zorbalığına daha fazla maruz kalmamıza yol açar bu etrafımıza saçtığımız kelimeler oranında ölürüz..