ysmn
@ysmn_unal
26 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Kendimizi biricik sandığımız bu hayatta eninde sonunda birbirimize, bilhassa benzemekten en çok çekindiklerimize, babamıza ve annemize benzeyeceğimizi bilmek ne acı.
Reklam
Nasıl hayattaki en büyük korkum yarımlıksa, en büyük ihtiyacım da biriyle tamamlanmaktı.
Şu insanlar ne tuhaf, evvela birbirlerini yaralarlar, sonra şifa versin diye türlü nebattan medet umarlar.
Hayatta hiçbir şey sonsuza kadar kötü gitmez. Bir an gelecek ve bu kabus bitecek. Göreceksin, her şey düzelecek.
Çocukken ne çok şeyi düşünüp anlayabildiğimizi unutuyoruz. Biraz büyür büyümez, etrafımızdaki çocukları dertsiz tasasız mahlukatlar sanmaya başlıyoruz. Onlara dünyanın gamından uzak, aptal, mutlu, minik şeylermiş gibi davranıyoruz. Oysa dönüp bakmaya gücün yeterse, kendi çocukluğunu bir hatırlasana.
Reklam