Arif kişi ruhuyla, kalbiyle, ilminin semeresinden beslenir ve bu semerenin ne ardı arkası kesilir ne de elde edilmesine engel olunabilir. Bu meyveler, onu isteyenlere yaklaştırılmış meyvelerdir. Şayet arif kişi zahiri gözünü kapatırsa, onun ruhu daima yüce cennetlerde ve çiçek bahçelerinde salınır.
Kim nefsini Allah'ı (cc) celalini, azametini, yer ve göklerinin melekûtunu tefekkür etmeye alıştırırsa bu durum onun için diğer tüm nimetlerden daha lezzetli gelir.