Evet, korku güzel bir şey. İnsanın hayatta kalmasını sağlar. Korkusuz insan, ölüme ya da zarar görmeye daha yakındır.
Karşısındakinin kim olduğuna bile bakmadan harekete geçer korkusuz olan.
Örneğin bir kurdun karşısında bir çakal var. Çakal korkmaz ve karşı gelirse, o zaman bunun bedelini canıyla öder.
Lakin korkar ve itaat ederse hayatta kalır ve nefes almaya devam eder.
Önemli olan korkularını şekillendirmektir. Onunla yaşamayı öğrenmek ve paranoyaya bağlamamaktır.
Korku, insana hayatın anlamını öğretir. Zevk almanın, hayatın, sevdiklerimizin ve bizi sevenlerin anlamını bize hatırlatır.
Ama şu asla unutulmamalıdır: kimden ya da neyden korktuğun…
Korktuğun şey senden zayıf, saldıramayan ve uzaktan doğru seni korkutmaya çalışan bir çakalsa; o zaman korku, seni kurtarmaz. Paranoyaklaştırır. Tıpkı çakal gibi…