Galiba Rab rengârenk, binlerce parçası var. Kimine sorsan, sevgi, merhamet, rahman dolu; kimine sorsan öfkeli, mesafeli, kahredici. Bence Tanrı bir lego seti. Herkes kendine göre inşa ediyor sanki.
Korku nasıl görünürdü?
Korkunun resmi çizilebilir miydi ki?
Eğer çizilebilirse, onun korkusunun yüfü hangisiydi?
Belki de kâğıdı boş bırakmalıyım, diye düşündü. Bu da en çok boşluk, terk edilmişlik ve yalnızlık korkularına uyardı.