Bir köprüde asılıdır kalbim,
Altımda suskun bir nehir, karanlık.
Aşkın sesleri yankılanır hâlâ,
Ama sessizlik ölüm kadar yakın.
Sevdanın hançeri, saplandı derin,
Gözlerin birer uçurum şimdi.
Nerede bulsam ellerini,
Yokluk, bir intiharın soğuk sesi.
Ölüm, bir dost gibi fısıldar,
"Gel," der, "biter bu yangın."
Ama aşk, inadına yanar hâlâ,
Külünden doğan bir kıvılcım.
Bir sevda masalıydı bu hayat,
Kahkahalar ve gözyaşlarıyla dokunan.
Şimdi bir uçurumun kenarında,
Karanlık ve ışık, birbirine karışan.
Eğer düşersem, sevda beni tutar mı?
Yoksa ölüm mü bağışlar beni?
Aşkın kurşun gibi ağır hükmü,
Bir ömürle tartılır, bir anda biter mi?
Kapanır perdeler, sessizlik dolar,
Ama bil ki, sevda hep var olacak.
Ne ölüm, ne intihar son verebilir,
Aşk, karanlıkta da nefes alacak.