Esasen dev bir yarayım ben...
Ana rahmine düştüğüm an duysadım acıyı. Kaburgalarını saran sezgilerim gitmem gereken yeri tarif edip durdular yıllarca. Ruhumu ortasına çöken gitme arzusuna bir süre sonra mukavemet gösteremedim ve oraya gitme isteğiyle ayağa kalkmaya çalıştım, fakat ne zaman yürümeye yeltensem dönüp dolaşıp bu dev yarayı; kendimi, tavaf etmekten öteye geçemedim.
Türkçülüğün Esasları
bu kitabın sadeleştirilmiş hâli var mı, okuduğumu asla anlamıyorum. 😫