Sanki ruhu artık yaşamayacağını biliyormuş da acele ediyormuş gibi bir hali vardı.
Reklam
Korkarım, üzüntüm ne kadar ağlasam bitmeyecek.
Tanrı bizi ödüllendirmek için ruhla etin birbirinden ayrılmasını bekliyor. Hayat bu kadar çabuk bitecek, ölüm de bizi bu değeri ulaştıracak olduktan sonra ne diye kendimizi üzelim?
Senin zayıf vücudunu yaratıp ona can veren kuvvet, sadece kendine ve kendin gibi yaratılanların değer vermeni istemez.
bir insanın sevgisini kazanabilmek için:
kolumun kırılmasına,
bir boğanın beni boynuzlamasına,
bir atın çiftesiyle göğsümün paralamasına
razı olurdum...
Reklam