Zeynep Rabia

Beşikten mezara dolandırıldığımızı biliyoruz.
10/10
·102 syf.··
Beğendi
·
2025 57. kitabı
Bilinçli bir şekilde okuduğum ilk John Steinbeck kitabıydı, İnci. Okuyucuya ilk sayfalarıyla bir güneşin doğuşu gibi huzuru ekmişti... Bir halk düşünün bir tarafı zenginken diğer tarafında fakirlik boy sürüyor. Doktorların bile sağlık konusunu paraya döktüğü bir yer düşünün; işte orası La Paz kasabasıydı. Oğlunu kurtarmak için gittiği doktordan deva bulamayınca bir kanoyla çıkılan arayışın sonucuydu dev inci... Hem uğur hem uğursuzluk demekti. Herkesin gözünün önünde, kulaklarında adının çınladığı... Kitapta beni en çok etkileyen; 'Benim oğlum okumayı öğrenecek, kitaplar karıştıracak, yazacak da, yazmayı da öğrenecek. Oğlum sayılada da uğraşacak, onun bunları bilmesi bizi özgürlüğe kavuşturacak o öğrenecek, onun aracılığıyla bizler de öğreneceğiz.' cümlesiydi. Çünkü kerpiç evlerde yaşayamayan halk bilgisiz bırakılmıştı; bilgi öğrenenlerin doğrusu altında yaşamaya yüz tutmuşlardı. Onların doğrusunun doğru mu yanlış mı olduğunu, beşikten mezara kadar kandırılıp kandırılmadıklarının cevabıydı inci... İnci hem yaşam oldu hem de ölüm; hem umuttu hem huzursuzluk; hem hayallerdi hemde kabuslar...
Duygu ve Düşünce
İnciJohn Steinbeck · Sel Yayıncılık · 202349,8bin okunma