Hayat biçimsel açıdan fevkalade yetersiz kalıyor. Felaketler hep yanlış şekilde gerçekleşiyor ve hiç olmayacak kişilerin başına geliyor. Komedilerinde grotesk bir dehşet var hayatın; trajedileri ise maskaralıkta arşa değiyor. Hayatla yüzleşen herkes yara alıyor. Her şey ya gereğinden uzun sürüyor ya da kısa.
Yoksula tutumlu olmasını öğütlemek hem kabalıktır hem de o insanı aşağılamaktır. Açlıktan ölmek üzere olan bir adama daha az yemesini salık vermekten bir farkı yoktur bunun.