Zeynep Oral
@zeey
86 okur puanı
Şubat 2015 tarihinde katıldı
Reklam
Günümüzün hastalığı çok fazla eşya alma ve sonrasında eve doldurduğumuz eşyaların yaşattığı eşyada boğulmaya karşı minimalist yaşam tarzının oluru var mı yok mu kitapta tartışılmış.
Minimalist yaşam biçimi ve sadelik her zaman okumayı sevdiğim bir konu olmakla beraber bu konu acaba bir gün ben de tam anlamıyla bir minimalist yaşam biçimine sahip olur muyum diye düşündürürdü. Ve bu düşünce ben de bir baskı yaratırdı çünkü her minimalist girişimim hiçbir şey almamaya yönelik odaklanmam bir haftadan sonra "bu kadar kendimi baskılamamın ne gereği var" diyerek sonlanırdı.
Bu kitapta eşyada boğulmaya sebep olan alma eyleminden vazgeçiş sürecinde minimalizm, ne kadar işe yarar onu tartışıyor ve minimalist olmaya çalışacak kadar da abartılacak bir şey olmadığını harcadığımız paranın geçirdiğimiz zamanın kalitesine ne denli etki ettiğine bakarak hayatımızı sürmenin iyi bir çözüm ve kolay kazanılabilir bir alışkanlık olduğunu belirtiyor.
Kitap, eşyada boğulmadan vazgeçiş için gerekli olan davranış biçimlerini bahsetmenin yanı sıra eşyada boğulacak kadar maddeciliğe nasıl geldik bu da nereden çıktı şeklindeki sorulara da cevap vermeye çalışıyor. Bu sorgulamaları yaptığı ilk yarıda tarihten ve yapılan araştırmalardan çeşitli örnekler vererek içinde bulunduğumuz durumu algılayabilmemiz için güzel bir bakış açısı sağlıyor.
Ben kitabı faydalı buldum fakat son kısımda maddeci olmaktan uzaklaşmak için verdiği bir takım tavsiyeleri çok etkili bulmadım. Ben de daha sade bir yaşam için eşyaların bir kısmını atmayı mantıklı bulsam da bahsettiği eşya atma ile ilgili yöntemlerin o kadar efektif olacağını düşünmüyorum. Bu yöntemler için Marie Kondo'nun kitabı daha etkili. Ayrıca kitabı okurken eşyada boğulduğu bahsedilen kişilerin ve aşırı maddeci yaşam biçimine sahip olan kişilerinin
Toplamanın birinci ilkesi olarak atma eylemini benimseyenler burada mı?
Eşya atma kelimesini duyunca insanların aklına müsriflik, israf etme gibi şeyler geliyor olabilir ama KonMari yöntemi olarak tanımladığı bu ev düzenleme yönteminin değindiği konular bana oldukça faydalı geldi. Bir yandan insan ne yani kredi kartı slipini ne yapacağım için kitap mı okumam lazım diye düşünebilir. Fakat nedense bu tip detayları okumak benim oldukça hoşuma gidiyor. Neden? Çünkü yararlı.
İnsanın gün içinde aklından milyonlarca düşünce geçerken kredi kartı slipi gibi ufak detaylar evin bir köşesinde yada çantada farkında olmadan birikmeye devam ediyor ve bununla alakalı hayatın boyunca kimse sana bir tavsiyede bulunmamış olabilir. Anca annen gelir ve arada odanın dağınıklığı görüp bu dağınıklığın verdiği sıkıntıyla buraları çabuk topla diye bağırıp gidebilir. Ama bu eylemin kalıcı bir çözüm sunduğunu kesinlikle düşünmüyorum
Kitabın vermek istediği ana mesaj işine yaramayan eşyalarını evden uzaklaştırdığında sadece sevdiklerinle kalırsın ve bu eşyalar şuan elinde bulunan eşyalara nazaran oldukça az sayıda olur. Az sayıdaki eşyaya ayrılan vakit de otomatik olarak daha az olacaktır. Ve bu da kendine ve sevdiklerine ayıracak olduğun vaktin arttığı anlamına gelmektedir. Ne kadar hoş değil mi?:))
Atmak eylemine gelince.. Bunları tabi ki ardını düşünmeden çöpe atmayacaksınız kategorilere göre ayrıştırıp Marie Kondo'nun deyimiyle onları onurlandıracak şekilde o eşyalardan arınacaksınız. Tamam eşyaları onurlandırmak vs. gibi düşünceler komik gelebilir ama onları işine yarayacak olan birilerine vermek emin olun bizim gibi yokluk bilinciyle yetiştirilmiş bireyleri rahat ettirecektir. Bunun için internette bir sürü mecra var. Facebook paylaşım siteleri yada ikinci el satış siteleri... Kesinlikle
Reklam