Zeynep Oral
@zeey
86 okur puanı
Şubat 2015 tarihinde katıldı
Reklam
Bu kitap benim için bir "self control"ün hikayesi...
Kitaptan kendi adıma yaptığım çıkarımlara geçmeden önce kitabın yazıldığı dönem ile ilgili yaptığım ufak araştırmadan bir takım bilgiler paylaşmak isterim. Kitabın yazıldığı dönem olan Viktorya dönemi 1800'lerin sonuna tekabül ediyor olup İngiltere'de sanayileşmenin yükseldiği fakat sanayileşmenin getirdiği refaha karşın cinsellik, haz vb ile alakalı konuların baskılandığı ve yasakların getirildiği bir dönemdir.
Kimileri bu kitap için içimizdeki iyi ve kötünün savaşı sen bu savaşta kimi seçiyorsun gibi söylemlerde bulunsa da kitap benim için tam anlamıyla böyle değildi. Hepimizin içinde iyi ve kötüye karşılık gelecek duygular var. Sevgi, şefkat, merhamet, hoşgörü de var öfke, hırs, kıskançlık, şiddet de var. Toplum yaşamını benimsemiş standart psikolojideki bir insan her öfkeye teslim oluşunda kolaylıkla birini öldürme eylemine geçmez(tıpkı Bay Hyde'ın milletvekilini öldürmesi gibi olmaz yani) ama insan kendi ilkelliğini ehlileştiremediği boyutlarda olumsuz bir şey yaşadığında kendini bu duruma maruz bırakan kişinin ölmesini "o an için" istemesi dahi (kendine itiraf edemese de) insanın içinde bulunan Bay Hyde'ın kırıntılarının belirtisidir. Ve insan ne kadar sık içindeki öfke, kıskançlık gibi duyguların ortaya çıkmasına izin verirse bir süreden sonra mevcut benliği sanki o olumsuz duygulardan ibaretmiş gibi olabilir ve olumsuz duyguların yıkıcı enerjisi insanı ele geçirebilir. Bay Hyde'ı da tarif ederken kullanılan tabir "anlamsız bir şekilde itici/ürkütücü olması" Dr Jekyl'i ele geçirmiş karanlık tarafının etrafa yaydığı aurasını oldukça anlamlı kılıyor.
Ayrıca baskıların olduğu çağ olarak nitelendirilen Viktorya çağıyla bağlantı yapmam gerekirse Dr Jekyl'in iyi, ağırbaşlı ve "toplum tarafından kabul gören"
Dr. Jekyll ile Bay HydeRobert Louis Stevenson · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202427,1bin okunma
Günümüzün hastalığı çok fazla eşya alma ve sonrasında eve doldurduğumuz eşyaların yaşattığı eşyada boğulmaya karşı minimalist yaşam tarzının oluru var mı yok mu kitapta tartışılmış.
Minimalist yaşam biçimi ve sadelik her zaman okumayı sevdiğim bir konu olmakla beraber bu konu acaba bir gün ben de tam anlamıyla bir minimalist yaşam biçimine sahip olur muyum diye düşündürürdü. Ve bu düşünce ben de bir baskı yaratırdı çünkü her minimalist girişimim hiçbir şey almamaya yönelik odaklanmam bir haftadan sonra "bu kadar kendimi baskılamamın ne gereği var" diyerek sonlanırdı.
Bu kitapta eşyada boğulmaya sebep olan alma eyleminden vazgeçiş sürecinde minimalizm, ne kadar işe yarar onu tartışıyor ve minimalist olmaya çalışacak kadar da abartılacak bir şey olmadığını harcadığımız paranın geçirdiğimiz zamanın kalitesine ne denli etki ettiğine bakarak hayatımızı sürmenin iyi bir çözüm ve kolay kazanılabilir bir alışkanlık olduğunu belirtiyor.
Kitap, eşyada boğulmadan vazgeçiş için gerekli olan davranış biçimlerini bahsetmenin yanı sıra eşyada boğulacak kadar maddeciliğe nasıl geldik bu da nereden çıktı şeklindeki sorulara da cevap vermeye çalışıyor. Bu sorgulamaları yaptığı ilk yarıda tarihten ve yapılan araştırmalardan çeşitli örnekler vererek içinde bulunduğumuz durumu algılayabilmemiz için güzel bir bakış açısı sağlıyor.
Ben kitabı faydalı buldum fakat son kısımda maddeci olmaktan uzaklaşmak için verdiği bir takım tavsiyeleri çok etkili bulmadım. Ben de daha sade bir yaşam için eşyaların bir kısmını atmayı mantıklı bulsam da bahsettiği eşya atma ile ilgili yöntemlerin o kadar efektif olacağını düşünmüyorum. Bu yöntemler için Marie Kondo'nun kitabı daha etkili. Ayrıca kitabı okurken eşyada boğulduğu bahsedilen kişilerin ve aşırı maddeci yaşam biçimine sahip olan kişilerinin
