Zehra Ç.
@zehra_l
Kitabın ana karakterleri Filiz, Filiz'in kocası Bedri ve Filiz'in sevgilisi Selim. Anlayacağınız üzere ortada bir aldatma olayı var.
Filiz kocası tarafından aşağılanan bir kadındır ve kocası sayesinde Selimle tanışırlar zamanla kendi içinde olduğunu bilmediği, yok saydığı hatta ayıp karşıladığı farklı hislerle, isteklerle tanışır.
Oktay Rıfat zaten genellikle şiirleriyle tanınan bir yazar bu kitapta da şiirsellik var. Açıkcası bu beni okurken biraz yordu özellikle çok sık ve uzun betimlemeler olduğu için uzun süre ara verip öyle okumam gerekti, kitabın sonunu biraz zor gördüm.
Yinede güzel bir kitaptı özellikle 1975 yıllarında Türkiye'deki yoksulluk, az gelişmişlik, gerilik çok güzel yansıtılmış.
Zor bitirsem de beğendiğim, Filiz'in iç dünyasını anlamaya çalışırken keyif aldığım bir kitaptı.
Sizlere de güzel okumalar dilerim...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Anlamadığı, anlayamadığı bir şeyler dönüyordu. Kirli işlerin kokusu, İstanbul'un havasında yerel esintilere karışarak, ağır ve sinsi, mahalle aralarına dek yayılıyor, sıva deliklerinden, aralıklardan, eşiklerden odalara, mutfaklara, eşyaya, gündelik yaşama siniyordu. Anlayamıyordu Filiz ama kokuyu alıyordu. Olmuş bir kan çıbanından geliyordu sanki koku. Gazeteler çalan çırpanların, devlet hazinesini soyanların, komandoların, şeriatçıların, öldürülen gençlerin öyküleriyle doluydu. Kimi insanlar yine eskisi gibi yaşayıp gidiyorlardı. Rakı içiyorlar, yönetimi eleştiriyorlar, atıp tutuyorlar, sonra geceleri yan gelip sabaha dek horul horul uyuyorlardı. Bu farfaraların başına bir iş gelmediği, gelmeyeceği belliydi. Buna karşılık bir kıyım vardı içten içe ve kimi zaman açıktan açığa. Kimdi, kimlerdi bu kıyıma uğrayanlar!
İlginç ve tuhaf buluyordu insanları. Koşullandırılmıştı bu insanların düşünceleri, öfkeleri, sevinç ve kederleri. Uyanık görünseler de aslında uyuyorlardı. "Uyurgezer bütün bunlar!" diye düşündü. Doğru ve namuslu yaşamdan habersiz, ona buna kazık atarak, sinekten yağ çıkarmaya çalışarak, gündelik nafakayı doğrultmak uğruna, gündelik nafaka çıkınca daha çoğunun özlemi içinde, elbirliğiyle bozuk bir düzeni ayakta tutmaya uğraşıyorlardı. Sömürüyü bile bile yürütenlerin, uyanıkların, hinoğluhinlerin elindeydi dizginleri. Aldananlar, aldatanlarla bir safta sanıyorlardı kendilerini. Bir yanılgıydı bu, bir aldatmaca. Silkinebilseler görüvereceklerdi gerçeği. "Aldatmaca ne kadar açık!" diye düşündü. Demek insanoğlu gözüne batanı görmeyecek kadar kör.
Sevgiden de güzeldi yalnızlık, sevgiden gelen yalnızlık.
... Tanrısız bir toplumda yaşıyoruz demişti bana. Sen Tanrı'ya inanmazsın demiştim. İnanmam, demişti. Öyleyse? diye sormuştum. Tanrı'nın iki niteliğine İyi'ye ve Güzel'e inanırım, demişti. Oysa Tanrı'ya inanır geçinen en koyu Müslüman bile İyi'yi ve Güzel'i bu geri kalmış toplumda artık bilmiyor.