İndi ağrının nə olduğunu həqiqətən anlayırdım. Ayağını bir şüşə parçası ilə kəsmək və əczaxanada tikiş qoydurmaq ağrı deyildi. Ağrı sancıdan ürəyin partlaması imiş. Sirrini açmamaq üçün ölmək istəmək imiş. Ağrı qollarda, başda bir damcı güc qalmaması, hətta yastıqda başını bir yandan o biri yana çevirə bilməmək imiş.
Xeyli müddət burnumu çəkdim.
- Bitdi hər şey, onu öldürəcəyəm!
- Nə danışırsan, balaca, atanı öldürəcəksən?
- Bəli, öldürəcəyəm. Başladım belə. Adam öldürmək Bak Consun tapançasını götürüb partapart vurmaq demək deyil ki! Yox, elə deyil. Onu ürəyimdə öldürəcəyəm- sevməyərək...
Nəhayət, bir gün tamamilə ölüb gedəcək.