Hayat bildiği gibi gelsin ben her daim iyi kalacağım. Çiçek açacağım, çiçekler açtıracağım. Gittiğim her yere baharı taşıyacağım. Bulunduğum her ortamda neşe saçmaya devam edeceğim. İçimdeki küçük kız çocuğu yaşamayı seviyor ve mutlu olmayı her daim hak ediyor.
Kimse senin hangi virajlardan nasıl döndüğüne, hangi yollarda hangi taşlara takıldığına, hangi dalganın sularında çırpınıp durduğuna bakmaz da yolun sonunda nereye vardın ona bakar. Bu da böyle bir gönül yorgunluğu...
Nietzsche diyor ki;
"İnsanın kendine dayanabilmesi ve boşluğa düşmemesi için kendini gerçekten sevmesi gerekir." Her şey insanın kendini sevebilmesi ile başlar. Çünkü içinde olmayan şeyi başkasına veremez insan. Çünkü boşluğa düşmemek için
kendine tutunabilmelidir en çok.
