Kırılmış ama dağılmamış, yorulmuş ama vazgeçmemişlere; hayatının en eğimli zamanında, yokuş yukarı çıkarken umudunu da omzuna alıp yürümeye devam edenlere selam olsun ..
Beni ben yapan her bir izi, attğım her cesur adımı, en zor anlarda bile derinlerden "devam et" diyen o inançlı sesi ve yeniden başlamanın verdiği o tatlı telaşları çok seviyorum ..
Ne çok özlem, ne çok hüzün, ne çok sevinç birikmiş meğer... Ama hepsi aynı kapıya çıkıyor sonunda. İnsan dediğin sevdiğini yanında istiyor işte. Sevdiği herkesi.. mesele bu.