Ölümlüler her an ölüyordu. Kaderleri buydu, hepsinin ortak hikayesi buydu. Hayatta ne kadar canlı, ne kadar parlak olurlarsa olsunlar, ne harikalar yaratırlarsa yaratsınlar, sonunda toza ve dumana dönüşüyorlardı. Öye yandan, bütün önemsiz ve işe yaramaz tanrılar yıldızları söndürene dek olarak havayı emmeyi sürdürüyordu.