Zelisss

Zelisss
@zelisayar
“Dün dün ile gitti cancağızım. Şimdi yeni şeyler söylemek lazım.”
“Sessizlik en güzel dinlenmedir. Sözlerden yoruldum. Kelimeler nefes olup çıkmazsa ağzından susarsın. Ucu bucağı olmayan bir tabiatın içinde tek bir kelimeyi beklersin tekrar yaşanan ana dönmek için. Seni anlayan bir söz yaklaşır nihayet. O tek bir kelime. Allah’ın güzel ismiyle, kalbin yeniden çarpmaya başlar. Yazının harfleri, insanın nefesi. Bu yüzden Kur-an’ı Kerim okuyunca nefes alıyor insan.” Şu ağacın altında biraz Kur’an okuyalım mı? #Şems
Reklam
“Yalnızdım. Kendimi hatıralara veremeyecek kadar yalnız. Acı, hassasiyetini kabuklaştırır insanın. Acı, alışkanlığa dönüşür bir müddet sonra. Tatlı rüyalardan hoştur yalnızlığın acısında, acının göbeğinde kalmak.”
“Her gittiğim yerde yalnızdım. Gölgesizdim. Geceleri uykusuzdum. Gündüzleri kalabalık sokaklara kapalıydım. Ya kan odasında bağdaş kurmuş, diz çökmüş zikirdeydim ya bir ağacın altında güneş batana, herkes evine çekilip sokaklar boşalana kadar tefekkürdeydim.”
Dönmem için istediğim kelime yazılmıştı; artık durmanın anlamı yoktu. Hamuş’umun çiğlerin arasında tekrar hamurlaşmasına gönlüm razı olmamıştı. Ne olacaksa olsun dönmeliydim. Ya Hamuş “aşk” olacaktı, ya ben aşk için ölecektim.
Rüyalar içinde bir rüyadan başka bir rüyaya uyanır. Elini göğsünde gezindirdiğinde kağıdın bembeyaz bir güle dönüştüğünü görür. Gülü koklar. Ağlar, ağlar... Bir gül yaprağını usulca naifçe koparır, gözyaşına sürerek ıslatır parmağının ucunu, yaprağa dokundurur ve boş bir kağıda tek bir kelime yazar. “HAMIŞ”...
Reklam