Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
suskun bir isyan.
Bir kalbin, kendinden başka hiçbir yere sığamayışının haykırışı.
Ne varsa sende, eksik olan da sende tamam.
Ay ışığını unutmuş olabilir, ama sen dokunursan yeniden parlar.
İçimdeki putları devir,
Elindeki baltayla.
Kırılan putların yerine,
Yenilerini koyan kim?
Güneş buzdan evimi yıktı,
Koca buzlar düştü,
Putların boyunları kırıldı.
İbrâhîm,
Güneşi evime sokan kim?
Asma bahçelerinde dolaşan güzelleri,
Buhtunnasır put yaptı.
Ben ki zamansız bahçeleri kucaklarım,
Güzeller bende kaldı.
İbrâhîm,
Gönlümü put sanıp da kıran kim?”
