zelis avcı
@zeliszelis
`memento mori
ars longa, vita brevis!
*mürekkebi yalayarak bitirenlerin değil, dilinin mavisine kafayı takanların dünyasında özgür...
DESTİNA! O SONSUZ AN...
Dün gece sen uyurken
Çiçeklere su verdim
Ve insanların korkunç
Öykülerini anlattım onlara #lalemüldür
Öyle bir kitapla geldim ki.. öykü sevmeyen ben bile bu kitaba BA YIL DIM #tavsiyekitap
Bazı öyküleri okurken #yaşarkemal okuyormuş gibi hissettim:) hissettiklerimi, düşündüklerimi buraya sığdırmak mümkün değil elbette.
Peki kimdir Destina Peri Parlak?
2016 - Ankara Güvenpark'ta ki patlamada yitirdiğimiz canlardan sadece biri ve annesi onun için: daha doğmadan hayata 1-0 yenik başladı benim kızım diyerek bahsediyor. (İnternetten detaylı olarak araştırıp okuyabilirsiniz. Ve okuyun bence.)
Yazarımız kitabı #destinaperiparlak 'a adayarak yazmış.
Kitapta toplamda 20 öykü karşılıyor okuyucuyu. Her birini ayrı ayrı yutkunarak okuyacağınız öyküler.
Toplum nezdinde geçmişten günümüze süregelen dar görüşlü ve ilkel insanlar bazen bazılarımıza hayatı yaşanılabilir kılmamak için elinden gelen her şeyi yapabiliyor.
Bazı öyküleri tokat gibi çarpsa da, utanılması gereken bir insanlığımız olduğunu düşünüyorum. İnsanlık kaldı mı o da ayrı bir konu...
Genel olarak kitap beni bir miktar üzmüş olsa da, bittiğinde biraz kekremsi biraz buruk tat bırakmış olsa da çok sevdim.
#destina #kirlibohça #kısırdöngü #kumdankaleler #karşılaşma #sevdakarası öyküleri benim için #en ler oldu.
Yeryüzünün bütün acıları doluyor gözlerime.
Boyumdan büyük bir utancın içinde debelenip duruyorum.
İşte insan yanlış eş seçerse, tüm aileyi felakete sürükleyebilirdi.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
zelis avcı
, bir kitap okuduPuan vermedi·224 syf.·
7 günde okudu
·Okunma: 12 Ocak 2025 13:10
·2025 1. kitabı
Herkes bir yere yetişme telaşında da, ben neden bir çivi gibi çakılıyım dünyaya? Ne olurdu sanki otobüs terminalindeki şu kumrular gibi olsaydık. Ortalıkta dolanıp çalı çırpı toplasak yuvamıza, gün boyu birbirimizin tüylerini kaşısak, kursağımızda ne var ne yok birbirimizle paylaşsak, havada delicesine sevişsek, şarkılar söylesek bir ömür, yavrularımızın üzerine birlikte tünesek, birlikte uçursak onları gökyüzüne, sonra bir ömür birbirimize sadık kalıp ölümün kollarına bıraksak kendimizi; ne vardı?
"Ölüm: Kapının önünde, ne çok ayakkabı!"
Kadir Aydemir