Zeynep Hilal Ç
@zepilal
Eğer akıl yoluyla hâsıl olan iman yalnız kalır; ibadet, amel-i salih , zikir, evrat ve istiğfar ile desteklenmezse; bu, suretten kalan bir imandır. Çünkü bu durumda kalp zayıftır. Nefis ona hâkimdir. Böyle insanlar bilse bile yapmaz, "Dünya hayatını bile bile ahirete tercih ederler." (İbrahim,3) ayetinin ikazına maruz kalırlar.
Hislerimiz âdeta mana tarlalarındaki tohumlar gibidir. Hangi hisleri büyütüyorsak, tarlada o yetişecek ve hâkim olacaktır. Zaten bir insan 40 yaşına kadar ne ile beslenirse, 40'ından sonra da o beslendiği onu besler. Güzel ve ullvî hislerle besleniyorsa kâmil bir insan, süflî hislerle besleniyorsa aşağı derekelerle yuvarlanan canavar bir hayvan hâline gelecektir.
Ebû Hüreyre'den nakledildiğine göre, Rasûlullah ( ﷺ ) şöyle buyurmuştur:
"Bir insan, kardeşine yardım ettiği sürece Allah da ona yardım eder..."
(M6853 Müslim, Zikir,38)
Hz. Ömer anlatıyor: "Peygamberimiz (ﷺ) (Kur'an hakkında) şöyle buyurmuştur:
'Şüphesiz Allah, bu Kitap sayesinde bazı toplulukları yüceltir, diğerlerini de alçaltır.'"
(M1897 Müslim, Müsâfirîn 269)
Ali b. Ebu Talib'den rivayet edildiğine göre Resullullah ( ﷺ ) namaza kalktığında şöyle dua ederdi:
"...(Allah'ım!) Beni güzel ahlaka eriştir. Senden başka güzel ahlaka eriştirecek yoktur. Kötü ahlakı benden uzaklaştır. Senden başka kötü ahlakı benden uzaklaştıracak yoktur!.."
(M1812 Müslim, Musafirin, 201)