Sürekli ölmek istiyordu ve bu kadar beklemesinin nedeni korku değil, tersine doğasının abartıcı, aşırı yanıydı, çünkü Kleist ölümü de muazzam bir şekilde gerçekleştirmek istiyordu, bir taşkınlık, bir coşkunluk halinde: Kendini küçük, zavallı bir korkak olarak öldürmek istemiyordu.