Çok etkilenerek hızlı okuduğum bir kitap oldu. Başta yazım hataları bana basım hatası gibi gelsede başka basımlarda da aynısını görünce devam ettim ve Charlie'nin iki kişiliği arasındaki bu farkı çeviri olmasına rağmen çok iyi verdiğini düşündüm bu yazım olayının. Sanırım ben bu tarz karakterlerden çok etkileniyorum. Okurken de aklıma Fareler ve İnsanlar daki Lennie geldi dirket. İki kitapta da farelerin olması da işin cabası. (Bir de Keloğlan daki Uzun geldi aklıma , zaten fareler ve insanlar da hep Uzunla Huysuzu düşünmüştüm cuk oturmuştu kafamda:)). Bu kitapta zeka gerliği olan birinin kafasından olayları görmek çok daha farklıydı gerçekten içinde hissetim hep. Okurken de ameliyat olmasa daha mı iyiydi o şekilde insanların tavırlarını farketmeden diye düşündüm. Çünkü en azından mutluydu. Çevresinde fırındaki insanlar olmasa daha iyi insanlar olsa belki mutlu bir hayat sürebilirdi. Ama insanoğlu işte zeki olunca da çekemediler. İşin ilginci de ilk halinde onu şaklaban olarak görenler ameliyat olup sonra tekrar eski haline dönünce bir koruma moduna geçtiler. Hep kendilerini tatmin etmek içindi bütün olaylara karşı olan tavırları. Çok farklı bir yerden bana dokundu Charlie. Alice'in dersine gidip ona Mr. Kinnian dediği yerde bittim. Geçişler gerçekten çok iyiydi. Tekrardan eski haline dönmesi çok temiz bir geçişle oldu. Daha fazla içeriğine deyinmeyeceğim nitekim çıkamam oradan ama okurken bolca bu durumda olan insanlara nasıl yaklaşılmalı olayını düşündüm. Sadece onlara acıyıp onları eylemek değil olay gerçekten. Onların da birer birey olduğunu anlayıp onların düzeyinden onlarla anlaşmaya çalışmak. Çok hassas bir denge çok hassas insanlar için. Ama evet onlar bizlerle yaşıyolar ve birer BİREYler bunu unutmamalı. Umarım Charlie gibile mutludurlar bu dünya da...