Zerda Aladağ
@zerdaaladag
19 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Senin için hissettiklerim kolay değil anlatmak,
Kalbimde hem sevgi hem de derin bir kırgınlık var.
Seni sevmek, bazen beni umutlandırdı, bazen yordu,
Ama asla vazgeçmedim içimde sakladığım hislerden.
Kapılarını sessizce kapattın ardında,
Beni hayatından uzaklaştırdın, iz bırakmadan.
Ama gözlerin, o kapıların arkasından hâlâ beni arıyor,
Bu karmaşık hislerin içinde kayboldum ben.
Sevgi değil belki, ama seninle bağlanmış bir yanım var,
Ve o yanımı anlamanı, hissettiklerimi duyabilmeni isterdim.
Biliyorum, belki sen beni sevmiyorsun,
Ama ben seni anlama çabamdan vazgeçemiyorum.
Belki bir gün, yüz yüze konuşuruz,
O zaman açıkça dökerim tüm hislerimi sana.
Şimdilik içimde saklı kalan bu duygularla yaşıyorum,
Ama biliyorum ki, gerçekler ve dürüstlük beni özgür kılacak.
Neden sadece kapıları ardına kadar kapatıp sonra gizlice bana bakıyorsun?
Kalbim hâlâ seninle doluyken, sen uzaklaştın…
Kapılarını sessizce kapattın, beni hayatından çıkardın ama gözlerin hâlâ peşimde, hâlâ beni arıyor gibi…
Bu ikilem içinde kayboluyorum; bir yanda unutmak, bir yanda seni düşünmek var.
Beni sevmiyor olman acıtıyor, ama en çok anlam veremediğim şey bu merak dolu bakışların.
Neden gidip uzaklaşırken, sonra gizlice beni izliyorsun?
Bu karmaşık duyguların içinde nefes almak zor, yüreğim sanki bir yangın yeri.
İçimdeki boşluğu dolduracak tek şey, yüz yüze konuşmak, gerçekleri duymak…
Bana neden böyle yaptığını anlatmanı, belki de bir parça dürüstlük bekliyorum.
Çünkü sana dair ne varsa, içimde bir umutla saklı kalıyor hâlâ.
Ve ben bu umudu, bu çaresizliği seninle paylaşmak istiyorum, son kez…
Bazen hayatın içinde kaybolmuş gibi hissediyorum. Her şey üst üste geliyor, ve sanki ben biraz yorgunum. Onunla olan her şey bittiğinde, içimde tarifsiz bir boşluk var. Ama garip olan, bu boşlukta aslında bir his yok; ne acı, ne öfke, ne özlem... Sadece şaşkınlık ve belki de biraz donukluk.
Kendimi kaybetmiş gibiyim; sanki hayatım bir yerlerde kaldı, ben ise buradayım ama bir türlü ilerleyemiyorum. İnsan bazen en çok kendisiyle savaşırmış, ben de böyleyim işte. Duygularım bir karmaşa içinde, ama onları tam olarak çözmek mümkün değil.
Yine de, içimde bir yerlerde bir umut var; belki bu karanlık zamanlar geçecek ve ben yeniden ışığı bulacağım. Ama şu an için sadece duruyorum, şaşkın ve biraz yalnız.
Ve kulağımda,yorgun yıllarım sadece aklımda geçen cümle şu;
O beni, ben hayatı kaybettim.