"Tanrım, hâlâ orada yukarıdasın!"
... Ama bugün, bu akşam, bu gece, göklerindeki ve özellikle de yüreğimdeki aynada sizi çok açık bir şekilde görebiliyorum.
- "Tatlı Rosa, çiçekleri sevmem hoşunuza gitmiyor değil mi ?"
- "Bay cornelis, hoşuma gitmeyen onları sevmeniz değil, onları benden bile çok sevmeniz."
Zihinleri oldukça meşgul olduğu için, yakın gelecekte kendilerini bekleyen büyük tehlikeyi unutan adamlardan biriydi. Bu özellikte ki kişiler kaygılarını bir kez bastırdıklarında, günlük yaşamlarına dönüyorlardı. Yalnızca ara sıra, unutulan bu tehlike aniden sivri dişleriyle yüreklerini kemiriyordu. O zaman içleri titrediğinde bunun nedenini kendilerine soruyor, sonra da unuttuklarını hatırlıyorlardı :
"Ah! Evet," diyorlardı, iç çekerek, "evet yine o!"