En çok sokaklarda saatlerce bomboş dolaşmaktan hoşlanıyordu. Bu gezintiler için daima karanlık bastığı saatleri ve kalabalık olmayan tenha sokakları seçerdi.
Sayfa 110
Bunları düşündükçe kalbi derin bir kederle, üzüntüyle doluyor, çaresizliği onu hiddetlendiriyordu. Ordinov'a öyle geliyordu ki birdenbire her şeyin farkına varan bu zavallı mahlukun korku dolu gözleri önünde içinde bulunduğu düşkün hal haince seriliyor, zayıf kalbine işkence ediliyordu. Gerçeğin yalan yanlış yorumları veriliyor, cahilliğine mahsus göz yumuluyor, yerine göre şaşkın kalbinin taşkınlıklarına kurnazca iltifat ediliyordu. Böylece hür, serbest bir ruhun kanatları yavaş yavaş kesiliyordu. Ondan artık ne isyan edecek, ne de hakiki hayatı arzulayacak hal kalıyordu.
Sayfa 108
Kalbi, hiç dinmeyen taşkın bir özleyiş içinde duracak gibi oluyordu. Neyi özlediğini, onu çağıranın, azap verenin, içini tutuşturarak kanını kavuranın kim olduğunu da bilmiyor, hatırlamıyordu.
Sayfa 36
Neden çoğunlukla iyi insanlar ya da; kötü insanlar ilerde? Biliyorum anacığım, böyle düşünmek tehlikeli. Bu soruları sesli sorduğunuz zaman vay haline! Kilisede bile papaz efendi böyle düşünmenin insanı dinden çıkaracağını söylüyor, ama ben inanmıyorum. Eğer hepimiz Tanrı'nın kulları isek, neden genç bir kız basma entari bulamazken, kokanalar ipeklere bürünsün? Neden biri üç gün aç yatarken öbürü tıka basa yesin? Ben öyle sanıyorum ki, bunlar Tanrı'nın bile gücüne gidiyordur.
Sayfa 132
