Kuşkusuz konuşabilir insan
Rüzgârla,
Odasını dolduran sessizlikle
Ve yanan bir mumla
Korkutmaya çalışma beni
Önemsiz felaketlerle
Sonsuz yaşama inancımı yitirmem ben
Gülün yapraklarını yığıntılar üstüne keder içinde döktüğünü gördüm ben.
Günbatımında nehrin gece gibi kapkara oluşunu gördüm ben.
Bu karanlıkla uzun süre konuştum ben
Bilmeden sabahın bir daha gelip gelmeyeceğini...
Korkutmaya çalışma beni