Zeynep☆
@zeynepcalli19
• Vous réalisez ce qu'est la vie lorsque vous commencez à ressentir.
Şu anda okuduğu kitap
Abelard & HeloiseKitap Yorumu
Büyük beklentilerle başladığım ancak beklentimin altında kalan bir kitap oldu. Oldukça durağan ve edebiyattan bolca kesitlerin olduğu bir romandı ki bu bölümler beni biraz baydı.
Sonda katil kimsenin tahmin etmediği biri olsun diyerek seçilmiş gibiydi, başka bir kişi olsaydı daha mantıklı olabilirdi bence.
Ayrıca Taryn'in dilinden olan sahneleri okurken delirdim, gerçekten hastalıklı bir psikolojiye sahip bir karakterdi. Her seferinde nasıl en olmayacak yolu seçtiğini okumak beni sinirlendirdi.
Kısaca aksiyondan uzak ortalama bir polisiyeydi diyebilirim. Çok fazla polisiye okumuş bir okuru tatmin edeceğini düşünmüyorum, beni etmedi.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
(Spoiler içerir.)
2023 yılının ilk serisinin yorumuyla geldim. Öncelikle şunu söylemeliyim ki Dilara Keskin bu kitabında kendini gerçekten geliştirmiş. Kitabı asla bırakamadım, çok sürükleyiciydi.
Vincent... Sözleri, gözleri ve tavırlarıyla kalbimi mest etti. Kitapta en hoşuma giden şeylerden biri Vincent'ın ağlamasıydı, normalde kadın karakterler yer yer ağlasada erkek karakterin ağladığı kitaplarda pek görülen bir şey değil. Kitana'ya gelecek olursam gerçekten güçlü bir kadın karakter olduğunu söyleyebilirim. 2. kitapta daha sık ağlaması yaşadığı olaylar ve mağlum dönemden kaynaklı olduğu için beni çok rahatsız etmedi. Cassandra'yı sözleriyle her fırsatta ezmesiyse içimin yağlarını eritti. Kendisi gerçek bir kraliçe.
İlk kitapta sevemesemde Lena ve Arlo bu kitapta çok güzellerdi. Özellikle Lena. Kardeşi için hoşlandığı adamdan vazgeçmesi büyük bir fedakarlıktı. Tao, Vincent'tan sonra favori Senteria'lım. Biraz daha önplanda olsaydı keşke. Andre, sevmese de nişanlı olduğu kadını aldatmasıyla gözümden düştü. Ivan'ı o kadar da sevdiğimi söyleyemeyeceğim.
Kitapta sevmediğim şeylerden biri betimlemelerin çok benzer olması. Aynı cümleleri sık sık yazmış yazar. Örneğin "varlığına inanmadığım ya da adını bilmediğim tanrılara dua ettim." bu kitabın içinde en az 20 kez geçiyordur herhalde. Kitana'nın dilinden yazılan bölümlerde Vincent'ı tanımlayan aynı cümleler de biraz rahatsız ediciydi bana göre.
Ayrıca kitabın sonunda olmasını istediğim bazı şeyler vardı fakat gerçekleşmedi ya da yazar bahsetmedi. Mesela Lena ve Leo'nun evlenmesini ve Andre'nin Rena'dan ayrılıp sevdiği biriyle evlenmesini çok istemiştim. Bir ihtimal Nico ve İrina konuşabilirdi. Ve Ezra'nın yakalanıp zindana atılmasını kesinlikle olması gereken bir sahneydi. Kısaca sonu biraz hızlı gelişti gibime geldi
Alkestis...Alıntı
Kitabı şimdi bitirdim ve ağzım açık yazıyorum. Asla böyle bir son beklememiştim. Aşırı iyiydi. Sürükleyici ve ters köşeli bir eserdi.
Kısaca konusundan bahsetmek gerekirse Alicia ünlü bir ressam ve 6 yıl önce kocası Gabriel'ı yüzünden 5 kez silahla vurarak öldürüyor. Ve bir daha hiç konuşmuyor. Ana karakterimiz, Theo bir psikoterapist. Alicia'nın tedavi gördüğü The Grove'da çalışmaya başlıyor. Asıl amacı zaten Alicia'yı konuşturmak olan Theo 6 yıl önce işlenen bu cinayeti derinlemesine araştırıyor ama acaba öğrendiklerinden memnun kalacak mı?
Yazarın sonda ters köşe yapmasını bekliyordum ama bunu tahmin edememiştim, tek kelimeyle efsaneydi.
Polisiye, psikolojik gerilim seven herkese tavsiyemdir. Okuyun, okutturun.
Çok büyük bir kitleye sahip ve çok fazla seveni olduğu için seveceğime emin olarak aldığım ama beklentimin epey altında kalan bir kitap oldu. Kitaba haziranda başlamış ve 500'lerde yarım bırakmıştım. Az önce 2022 bitmeden tamamlayayım deyip kitabı elime aldım ama ancak 4 sayfa dayanabildim.
500 sayfa okudum ve yazar çok fazla tekrara düşmüştü, karakterlerle hiçbir bağ kuramadım. Mutlu'nun komik olduğunu düşünmüyorum, sürekli aynı şeyler dönüyordu zaten. Zamanımın değerli olduğunu düşünüp kitaba devam etmeme kararı aldım. İkinci kitabı da almıştım o yüzden pişman oldum.
"O silahı hepimiz kullandık... O silahı hepimiz ateşledik..."Kitap Yorumu
Oldukça sürükleyici ve gerilimin giderek arttığı bir kitaptı.
Kısaca konusundan bahsedeyim. Kendilerine River Burnu Oğlanları lakabını takan, son derece zengin ve şımarık olan 5 kişilik bir erkek grubu var. John Micheal Forres, Henry Carlisle, Shepherd Moore, Grant Perkins ve Logan Mccullar. Oğlanlar River Burnu'nda her zaman yaptıkları gibi bir parti düzenliyorlar. Alkol ve uyuşturucunun da olduğu kalabalık bir parti. Bu partide oğlanlar arasında farklı konularda kavgalar çıkıyor ve çoğunun sebebi de Grant.
O gece oğlanlar, aralarındaki bağın artık eskisi gibi olmadığını ve bir daha asla eskisi gibi olmayacağını hissediyorlar, biliyorlar. Ertesi gün yani 5 Ekim'de oğlanlar her partiden sonra yaptıkları gibi avlanmak için ormana gidiyorlar ve ardından bir tüfek sesi geliyor. Hepsi içlerinden birinin bir geyiği vurduğunu düşünerek sesin geldiği yöne doğru koşuyorlar. Ama yerde yatanın geyik değil de Grant olduğunu görünce ellerindeki tüfekleri yere düşürüyorlar. Remington da dahil. Grant'e ait olan, bütün oğlanların parmak izinin yer aldığı ve Grant'i öldüren Remington.
Grant'in babası da diğerlerinkiler de davanın kaza gibi gösterilip belli bir para ödemesiyle kapanmasını istiyorlar. Fakat, Savcı Bay Stone'nın yanında staj yapan Kate Marino Grant için adaleti sağlamak istiyor. Fotoğraf makinesiyle birlikte gördüğü her şeyi çekip parçaları birleştirmeye ve katili bulmaya çalışıyor.
Okurken çok keyif aldım, kitabı hiç bırakasım gelmedi. Kate ve Shep'in ilişkisi çok naifti, ikisini de çok sevdim. Yazarın katilin dilinden yazdığı bölümlerde özellikle çok yükseldim. Katil tahmin ettiğim kişi çıktı ama yazarın uslübünü beğendim, Yalancı Orman'ı da yakında okumak istiyorumm.
(Spoiler)
Tek aklıma takılan şey Logan, o iki adam ve Grant'in yüzüğü ile saati. Grant'in yüzüğü