Zeynep Cömert
@zeynepcomert
Pusmuş bir şahanız şimdilik, ne kadar şahan olsak
Ama budandıkça fışkıran da bizleriz
Ölüyoruz, demek ki yaşanılacak
Şu anda okuduğu kitap
TED Gibi Konuş Kitabı ve benim şimdiki hislerim
İlk 50 sayfanın geniş özetini alıntılar yoluyla burada paylaştıktan sonra, biraz kitap hakkında konuşmak istediğimi fark ettim. Ne de olsa burası bir okuma günlüğü (öyle mi?) ve şu anki hislerimi unutmak istemiyorum. Dün gece, bu kitaba başlarken çok isteksizdim ve "elinde aylarca sürünecek bir kitabı okumaya başlıyor gibisin" dedim kendime. Neredeyse 2 sayfa alıntı paylaşmış olmama rağmen hâlâ pek benlik bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Bunun nedeni, yakın zamanda insan önünde konuşma yapmayacak olmam ve ileride de böyle bir ihtimali görmemem ama yine de bir dönem çok fazla TED konuşması dinlediğim için, okumazsam ayıp ederim düşüncesi ile okuyorum. Neyse, konuya geleyim. İlk bölümde tutkudan çok bahsediyor. Tutku ile çalışanlar ve işine karşı tutkusu olmayanlar arasında yapılan araştırmalardan, tutkulu insanlardan ve neye tutkun olduklarından vesaire. Yazar tutkunun keşfi için kendinize 'içimi ne şenlendirir?' sorusunu sorun, der. Bu soruyu kendime sormaya cesaret edemedim. Edemedim çünkü zaten uzun zamandır hayatıma yön verecek birkaç seçenek arasında kafa karışıklığım vardı ve birisini seçmek zorundayım. En nihayetinde, en kötü karar kararsızlıktan iyidir. Değil mi? Steve Jobs'ın Steanford diploma töreni konuşmasından alıntıları okurken (burada da paylaştım) benim içimi şenlendiren şeyin ne olduğunu düşündüm. Düşüncelerimin havada kalmaması için kâğıda da döktüm, dört beş sayfa bir şeyler... Bu yazı beni rahatlattı, aralarında kararsız kaldığım üç şeyin iyi ve kötü yanlarını sıraladım, mantıklı görünen yolu seçerek bundan sonra bu yoldan devam edeceğimi kendime söyleyip defteri kapattım. Sonra da Larry Smith'in 'Tutkunuzu izlemekten, denemekten, başarısız olmaktan korkarsınız.' sözlerini okuyunca fark ettim ki, benim seçimim, benim tutkum değil. Ben akla, mantığa