Üşüyorsun;çünkü yalnızsın,içinde gömülü duran ateşi hiçbir insanın yakınlığı alevlendirmiyor.Hastasın;çünkü duyguların en güzeli,insanoğluna bağışlanan en tatlı,en yüce duygu senden uzak duruyor.Aptalsın;çünkü onca acı çekerken gene de mutluluğu yanına çağırmadan kaçırıyorsun;onun seni beklediği yere doğru bir adım atmaya bile yanaşmıyorsun.